Zapraszamy do zapoznania się z naszymi poradami, które pochodzą wprost z profesjonalnych kursów aktorskich. Nie musisz już iść do szkoły aktorskiej. Poznaj triki największych gwiazd!


Scena 2 „Jak zostać aktorem”- od czego zacząć?

Kiedy zacząć? Czy czas jest tu łaskawy, czy może jest tak jak w przypadku modelingu? Zdecydowanie nie 😊 Każdy moment jest odpowiedni, aby zacząć swoją przygodę z aktorstwem. Dzieci, nastolatkowie, dojrzali czy starsi, dla każdego w tym świecie jest miejsce. Ile różnorodnych produkcji, tyle potrzeb. W końcu, w filmach występują osoby w każdym wieku. Natomiast im wcześniej zaczniesz pracować nad sobą, kształcić się w tym kierunku tym masz większe szansę na sukces. Jest wiele ścieżek, które doprowadzą Cię na scenę w światła reflektorów. Klasycznie jest zacząć od studiów aktorskich/ szkoły wyższej, bądź policealnych szkół aktorskich, gdzie tok nauczania jest krótszy. Klasycznie i najtrudniej to uczelnie wyższe. Niewątpliwe najpopularniejszy sposób na ścieżce aktorskiej, ale i najtrudniejszy. Starając się o miejsca na uczelni wyższej już musisz mieć pewne predyspozycje, żeby w ogóle się dostać. Jest to droga dla utalentowanych. Szkoły wyższe mają swoją renomę, ale i oczekiwania. Nauka trwa 4 lata i tak jak w szkole policealnej, ale w znacznie rozszerzonym stopniu nabywasz wiedzę w zakresie historii sztuki, kultury, teatru, filmu czy literatury. Poza teorią gro zajęć praktycznych związanych z rytmiką, tańcem wymową i emisją głosu, ruchem scenicznym etc. Nie jest łatwo przejść już samą rozmowę kwalifikacyjną. Ale po kolei. Ubiegając się o przyjęcie do szkoły musisz dostarczyć standardowo niezbędne dokumenty jak do innych szkół wyższych. Na tym się nie kończy. Jest też egzamin. Kandydaci prezentują wybrane przez siebie monologi, recytacje wierszy, utwory wokalne a capella czy fragmenty prozy. Bardzo często należy również wykonać zadanie przygotowane przez komisję. Jeżeli ten egzamin masz już za sobą kolejno przystępujesz do eliminacji I-go stopnia i te mają już selektywny charakter. I tak dalej kolejne eliminacje, finalnie zakończone egzaminem konkursowym, który musisz zdać. Dopiero po wszystkich etapach i na podstawie zdanych egzaminów zostaje utworzona lista osób, które zakwalifikowały się do rozpoczęcia nauki w wyższej szkole aktorskiej, a zaraz po jej zakończeniu czeka Cię dyplom i tytuł magistra. I myślisz, że jak już przeszedłeś tą ścieżkę to koniec? No niestety nie, nawet zdobycie dyplomu nie da Ci gwarancji sukcesu zawodzie. Troszkę prościej i nadal klasycznie jest zacząć naukę w szkołach policealnych. Policealne szkoły aktorskie mają za zadanie przygotować Cię do zawodu. Z reguły nauka trwa 2 lata, podczas których zapoznasz się z podstawami pracy aktorskiej. W trakcie nauki poruszone są zagadnienia z takich obszarów jak: ruch sceniczny, ekspresja, dykcja, ruch, etiudy, techniki gry, interpretacja tekstu i wiele innych, jak również nabywa się wiedzę teoretyczną z historii teatru, sztuki, kultury i filmu. Szkoły tego typu na pewno dają bardzo cenne, fundamentalne przygotowanie do zawodu aktora. Wielu aktorów, których widujesz za szklanym ekranem nie miało w cale przygotowania aktorskiego. Bardzo cenne są Twoje predyspozycje, odwaga, silna wola i determinacja. Możesz zacząć znacznie prościej. A może tak na sam początek dla przełamania tremy i obycia się ze sceną zajęcia teatralne? Na pewno w Twoim otoczeniu, szkole, domu kultury znajdziesz różnego rodzaju koła teatralne. To dobry start żeby przekonać się czy to jest, aby na pewno ścieżka kariery dla mnie. Castingi, magiczne castingi, większość aktorów nie czeka do ukończenia studiów i zaczyna pracę biorąc udział w castingach. Czasem przepustką do kariery nie musi być ukończenie renomowanej szkoła, a to że zostaniesz zauważony na castingu. Już podczas takich konkursów, reżyser jest w stanie wyłuskać tą perełkę, nieoszlifowany diament i zrobić z niej wilka gwiazdę. Żeby zgłosić się na casting bardzo często nie musisz mieć żadnego przygotowania, możesz tak po prostu „przyjść z ulicy”. Co da Ci taki casting? Po nim możesz dostać propozycję zagrania w reklamie, serialu, statystowaniu, odegraniu epizodu czy nawet w filmie pełnometrażowym i to może być właśnie początkiem Twojej przygody z aktorstwem. Zatem śledź portale branżowe i bądź na bieżąco z aktualnymi castingami, a właśnie wśród nich znajdziesz coś dla siebie. Zapisz się też do banku twarzy, to proste. Znajdź odpowiedni portal branżowy, zarejestruj się na nim, stwórz swoje konta i daj się poznać innym. Na takich portalach zarówno Ty będzie na bieżąco z castingami i jednocześnie dasz szansę, aby zauważyły Ciebie popularne agencje aktorskie. Do dzieła! Kurtyna w górę!

Scena 1 „Jak zostać aktorem”- Aktor: kim jest, jego cechy

Jak zostać aktorem? Jak zdobyć sławę? Od czego zacząć? Ty też zadajesz sobie te pytania ? Chcesz rozpocząć karierę w tym świecie, marzysz o czerwonym dywanie i wielkich rolach, ale nie wiesz jak się za to zabrać? Zanim sława i oklaski to cofnijmy się wstecz do samej definicji aktor. Z łaciny āctor, od agere czyli „działać". Jest to osoba, artysta grająca role w teatrze, filmie czy telewizji. Wykorzystuje do tego pewne techniki cielesne i głosowe. Aktorstwo jest więc sztuką, która polega na odgrywaniu ról. Ok odgrywać role, używać gestów itd. technik można się nauczyć i to tyle? Nie, jest też talent. Wielu rzeczy można się wyuczyć ale talentu nie. Albo go mamy, albo nie. Obok talentu należy też wspomnieć o uporze w dążeniu do celu, sile przebicia czy odwadze. Od razu nie otrzymamy przecież pierwszoplanowych ról. Musimy pamiętać o ciągłym samodoskonaleniu i zdobywaniu doświadczenia. Zatem Aktor musi posiadać pewne cechy jak: odwaga, pewność siebie i doskonała pamięć. W końcu trzeba nauczyć się swojej roli i umieć ją wielokrotnie powtórzyć. Poza tym bardzo ważna jest odporność na stres i koncentracja. Liczna widownia, światła kamer mogą działać paraliżująco, a na to profesjonalista nie może sobie pozwolić. Trzeba wyjść zza kurtyny, nie skupiać swojej uwagi na licznej widowni i oślepiających świateł i zacząć kreować swoją rolę najlepiej jak się potrafi. Najważniejszym, podstawowym celem w tym zawodzie jest wzbudzenie emocji. Równie pożądaną cechą aktora jest cierpliwość i wytrwałość. Podczas nagrań na planie filmowym bardzo często mamy do czynienia z dublami. Często są nagrania do późnych godzin, czy nawet konieczność nagrywania scen nocnych. Czy są zatem jeszcze jakieś wymagania? Tak, w tej pracy pomagają również umiejętności taneczne, muzyczne, sprawność fizyczna i dykcja. Dykcja, sprawny aparat głosowy jest niezwykle ważny, czasem też dyskwalifikujący z tego zawodu. Aktor musi być wyraźny i zrozumiały. Reasumując Aktor to osoba, której zadaniem jest najpierw nauczenie się dialogów i wcielenie się w wykreowanego w scenariuszu bohatera w oczekiwany przez reżysera sposób. Odegranie narzuconej roli w najlepszy sposób, który wzbudzi określone emocje.

Przygotuj się, nagraj filmik

Przygotuj krótki filmik ze swoim udziałem i zamieść go na profilu. Taki filmik pomoże producentom odnaleźć interesującą ich osobę a Tobie zaoszczędzi czas. Później już tylko stawiasz się na zdjęcia.

Doszkalaj się

Branża filmowa nie jest prosta, a konkurencja duża. Przed aktorami jest wiele wyzwań, którym należy sprostać. Warto zainwestować w szkolenia. Wystarczy już kurs aktorski, aby pogłębić swoją wiedzę i zyskać nowe doświadczenie.

Zwróć uwagę, na co patrzysz

Czy wiesz, że kamera zawsze stara się podążać za wzrokiem aktywnej właśnie postaci? Podobnie publiczność. Dlatego Twoje spojrzenie jest równie ważne, co gest czy słowa. Dzięki temu nadasz scenie dynamiki i wskażesz jej najważniejsze elementy.

Słuchając, szykuj się do udzielenia odpowiedzi

Jak często rozmawiając ze znajomym, dyskusja wygląda jak idealny dialog – bez przerywania czy wtrącania? Słuchając kwestii innego aktora, szykuj się do udzielenia odpowiedzi. Rób to spontanicznie – czasem pozwól wybrzmieć ostatniemu zdaniu, a czasem wtrąć coś od niechcenia. Dzięki temu rozmowa będzie wyglądała naturalnie. Naturalny sposób rozmowy jest jedną z nauk przekazywaną na kursie aktorskim.

Każdy kurs aktorski mówi - zwróć uwagę na osobowość Twojej postaci

Jeśli Twoja postać jest zwięzła w słowach i czynach, raczej nie powinna mieć bogatej gestykulacji. Jeśli jest opanowana, bieganie i krzyczenie nie leży w jej naturze. Pamiętaj, że zachowaniem odzwierciedlasz osobowość Twojej postaci.

Pokazuj emocje poprzez próbę ich odegrania

Warto tu zacytować Eda Hooksa którego postać jest przybliżana w każdej szkole aktorskiej: „By pokazać, że postaci jest zimno, wystarczy pokazać, jak postać stara się ogrzać.” To uniwersalna rada, którą można zastosować w każdej sytuacji. Dążymy do stabilizacji, a każde odchylenie od normy nie jest pożądane. Jeśli więc naszą postacią targają silne emocje, pokażmy to, jak sobie z nimi radzimy.

Oddziaływaj na wzrok, nie na słuch

Ludzki zmysł wzroku oddziałuje na psychikę o wiele silniej niż słuchu. Słowa są dodatkiem do ogrywanej sceny. Bazą są gesty, mimika, wykonywane czynności. Zacznij żyć życiem swojej postaci i znajdź jej naturalną mechanikę działania i zachowania.

Twoja postać ma długoterminowe cele

W szkole aktorskiej uczą, że na grę aktorską musisz spoglądać jak na bardzo złożoną układankę. Każdy uśmiech i każdy gest ma bardziej długofalowy cel. Uśmiechasz się, by zyskać sympatię innej postaci. Płaczesz, bo Twoja postać została zraniona.

Podstawowa wartość przekazywana w szkole aktorskiej - empatia

Publiczność chce emocji i chce, by aktor na nie reagował. Musisz odczuwać to, co ona i starać się dążyć do pogłębienia swoich uczuć. Reaguj na zachowanie swoich widzów. Jeśli odgrywasz dramat, a nikt nie płacze – wzmocnij swój przekaz. Tę wskazówkę usłyszysz na każdym kursie aktorskim.

Twoja postać zawsze ma jakiś cel

Na scenę zawsze musisz wchodzić z jakiegoś powodu. Nie jest to bynajmniej odegranie sceny. Musisz utożsamić się ze swoją postacią. Po co znajduje się na scenie? Co chce przekazać publiczności? Znając ten powód, lepiej zagrasz.

Nie bądź bezczynny na scenie

Postać, którą odgrywasz, powinna stale być zajęta. Jakikolwiek okres bezczynności jest źle widziany – nie tylko przez reżysera, ale również przez publiczność. Staraj się maksymalnie zapełnić czas swojej postaci – za pomocą mimiki, gestów, prostych czynności.